76

الان چند وقتی هست که دلم میخواهد از سطل آشغال نارنجی رنگ محبوبم بنویسم.نمی خواهم هم خیلی آب و تابش بدهم ولی دوست دارم همینقدر را بگویم که من از پرشدن نارنجی زیبایم ذوق میکنم!! راستش را بخواهید من آدم نامتعارفی هستم..از همان روزی که حس کردم تختم بدردم نمیخورد از اتاقم به اتاق دیگری تبعیدش کردم.من یک اتاق خالیه سفید رنگ دارم که پرده های همیشه رقصان با گل های درشت نارنجی دارد که اگر قبلتر ها کنار زده میشد درخت های انار و گردو و گاها نور نقره ای از بین آن بی نظمی ها خود را به نمایش میگذاشت.ولی حیف که الان فقط دیوار سفالی آقای سین پیداست!..یک کمد لباس که لاک ها..عطرهایم..لوسیون ها..کرم ها..و دیگر وسایل ارایشی و بهداشتیم درآن نگه داری میشود..در کمدم را که باز کنید نقاشی هایی نامتعارف میبیند که مخلوق ذهن به هم ریخته ام هست..و گاها نوشته هایی که بر من تاثیر گذاشته..مثلا لازم نیست به من پیامک بدی!بچسب به درست و جوابش قطعا یک "باشه" ی نامحسوس بود! در کف کمدم شلوارهای جینم هست که به قول مادرجانم قطار شده اند!! تقریبا میشود گف که من فقط از 2 یا 3 تا از آن ها استفاده میکنم.از کشوی لباس هایم نگویم که به هم ریختگی ش حال هر کسی را بهم میزند ولی من راحتم! البته ناگفته نماند که پیدا کردن یک چیز کوچک در آن آدم را سخت فرسوده میکند و گاها لازم است کل کشو را روی فرشه با گل های قرمزم خالی کنم و این کار کاریست بس حوصله سر بر.در گوشه ی دیگر اتاقم نمیدانم چیست ولی جایی مخصوص کتاب هایم،کاغذ رنگی هایم،چسبم،مدادرنگی هایم،و بعضی وسایل نقاشی دیگر است که برای جا به جاییش باید از کسی کمک بگیرم! در کنارش هم سطل آشغال نارنجی رنگ محبوبم قرار دارد..کمی آنطرف تر یک چتر قرار دارد که احیانا برای خودم هست ولی یادم نمی آید تا کنون از چتر استفاده کرده باشم.من یک مجسمه ی سنگی دست ساز هم دارم پسرخاله ام برایم درستش کرد در کنار چترم مسکن میگزیند این مجسمه ی یک پای خجالتی! از دمپایی هایم نگفتم ..نگفتم که کجا میگذارمشان ..جای مخصوصی ندارد ولی میتوانید دختری که همیشه دمپایی های سورمه و زردش به پایش است تصور کنید؟ اتاق من سه قاب دارد ..یکی که دست ساز است و خودم با کاغذ رنگی و مجله هایی که قبلترها میخواندمشان درست کردم بسی زیباست حیف که بلد نیستم عکسش را بگذارم وگرنه حتما نشانتان میدادم.که قرار است جای آینه ی کوچکی باشد! یکی که کمی بزرگتر است و عکس دو خاتون را به نمایش میگذارد ..و دیگری هم قاب کوچک چوبیی هست که مادرجانم داده..قدیمی و زیباست..چندروزیست دلم میخواهد عکس خودم را بگذارم حیف است که خالی به دیوار باشد! کمی آنطرف تر قایق های کوچک نارنجی رنگی که به هم و به دیوار آویزان شده اند شاهکار نگار است!! اتاق من پر از خالی ست که قطعا آرامش بخش روحم هست...

همیشه ننوشت!!...